Oefentherapie Mensendieck-Cesar is een paramedische behandelmethode gericht op het behandelen en voorkomen van klachten die kunnen ontstaan door een ongunstige houding en beweging tijdens de dagelijkse activiteiten. Belangrijk is de balans tussen spanning en ontspanning. Door goed te voelen wat een gunstigere houding en manier van bewegen is kun je overbodige spanning loslaten en de juiste spieren activeren. Met behulp van persoonlijke oefeningen, tips en adviezen op maat maak je jezelf dit eigen. Lees meer over oefentherapie Mensendieck- Cesar op www.vvocm.nl
Craniosacraaltherapie is een manuele, zachte en subtiele behandeling die het bindweefsel terugbrengt naar ontspanning en vrijheid. Het activeert het zelfherstellende vermogen. Je lichaam weet diep van binnen wat nodig is om te herstellen. De kunst is om contact te maken met dit innerlijke weten en er op af te stemmen. Zo werkt Craniosacraal therapie als een katalysator.
Craniosacraaltherapie kan toegepast worden bij zowel lichamelijke als emotionele hulpvragen. “Niet lekker in je vel zitten”, rugklachten, schouderklachten, hoofdpijn, het kan allemaal binnen de competentie van het vakgebied van de craniosacraal therapeut. Er is vaak een overlap van lichamelijke en emotionele signalen die door craniosacraal therapie zichtbaar wordt.
Hoofdpijn
Rug-, nek-, en schouderklachten
Klachten rondom zwangerschap en bevalling
Chronische vermoeidheid
Sinusitis
Huilen, onrust en voorkeurshouding bij baby`s
Kaak-, gebits- en mondklachten ( in overleg met tandarts)
Bekkenproblemen; bekkeninstabiliteit, problemen met sexualiteit, incontinentie
Rusteloosheid
Stressklachten
Burnout
Rouwverwerking
Traumaverwerking
Perfectionisme of overcontrole
Relatie- of gedragsproblemen
Verminderd zelfvertrouwen
Door van je voeten tot aan je hoofd het bindweefsel in al zijn kwaliteiten te volgen voel ik waar de blokkades zitten. Met subtiele aanrakingen en volledige aandacht veer je weer terug in balans, ook als deze al heel lang zoek was. Dit gaat gepaard met een fysieke en soms ook een emotionele ontlading wat te maken kan hebben met een (oud) trauma. Je lichaam krijgt weer groen licht om te stromen en je ervaart daarna meer bewegingsvrijheid.
Je deed 9 maanden (en langer) aan voorbereiding!
Je hebt je 9 maanden en vaak langer tot het uiterste ingespannen om de beste omstandigheden te creëren voor jou en de baby, maar nu de baby er eenmaal is, heb je het gevoel dat er toch “iets niet helemaal lekker zit” bij je pas geborene.
Er gaat iets niet vanzelf, wat wel vanzelf zou moeten gaan, zegt je gevoel èn je moederinstinct.
Jouw baby heeft last van:
- Onrust
- Niet lekker kunnen liggen
- Kreunen
- Veel huilen, meer dan je verwachtte
- De baby is schrikkerig
- Voorkeurshouding
- Schedelvervorming
- Voortdurend vuistjes
- Niets op het hoofd kunnen verdragen
- Verschonen lukt niet zonder huilen
- Minder in staat tot contact
- Overstrekken
- Flexiehouding
- Maar uit één borst comfortabel kunnen drinken
- Krampjes
- Verslikken
- Onrustige huid
- Reflux
Herken je dit?
- “ Het hoort er allemaal bij” dat probeer je jezelf voor te houden, maar je hart breekt bij wat je kleintje doormaakt.
- “Baby’s huilen nu eenmaal” is het advies dat je steeds te horen krijgt, maar jij voelt en ziet iets heel anders. Jij wilt hier wèl naar luisteren.
- “De baby zal er over heen groeien” zeggen de standaard ontwikkelingstabellen, maar jouw baby houdt zich niet aan zulke schema`s.
Dit maakt het allemaal onduidelijk en onzeker.
Met de gevolgen:
- Je wilt niet van alles gaan uitproberen waardoor je verder van je gevoel af komt te staan, je wilt er juist krachtig mee verbonden blijven. Dus wat is nu wijsheid om te doen of te laten?
- Het kost bakken met energie en tijd om voortdurend je baby in slaap proberen te krijgen, of te sussen en rond te lopen. Jullie rommelen met voeding, met slaaptijden, met prikkels, houdingen en maatregelen. Hoewel je alles voor je kind wil doen, had je niet verwacht dat dit zo véél zou zijn. Er is geen tijd over voor rust en genieten.
- Als het niet je eerste is, merk je dat deze baby anders is dan de vorige. Je hebt het gevoel dat dit kind veel “pittiger” is dan je eerste, je komt handen en ogen en oren tekort.
- Het moederschap is vermoeiend. Je wilt alles geven, maar soms lijkt het of “alles” nog steeds niet genoeg is. Dat maakt je verdrietig. Niet alleen voor je baby, maar ook voor jezelf, tekort schieten is een rotgevoel. Ook als het niet terecht is.
Ondertussen knaagt er iets aan je: Dat het eigenlijk meer vanzelf zou moeten moet gaan. Misschien is datgene wat vanzelf gaat, wat verstoord geraakt tijdens de baring. Misschien is er een verband.
En dat klopt, als je het mij vraagt. Ik ben Anne Marie Smits, en werk sinds 35 jaar met veel succes met baby`s die last hebben van onrust, spanning, huilen, krampjes, reflux, voorkeurshouding en andere klachten. Dit doe ik met een natuurlijke en zachte methode; Craniosacraal-therapie. Hiermee heffen we verstoringen op die ontstaan zijn tijdens de zwangerschap en de bevalling.
- Geen grote ingrepen.
- Geen medische diagnoses.
- Geen pijnlijke of gevaarlijke behandelingen.
Een behandeling waar veiligheid, vertrouwen en zachtheid voorop gaan. Laten we samen kijken!
Kort gezegd is Craniosacraal therapie een bindweefsel therapie. Het is een specialistisch deel uit de osteopathie. Bindweefsel noemen we ook wel fascia of fascie. Ik ben hiervoor opgeleid en gecertificeerd sinds 2000, en deed vanaf dat moment veel ervaring op met baby`s en kinderen.
Wat gebeurt er met de fascie tijdens de baring?
Als alles goed gaat, worden door de weeën-activiteit van moeder de primitieve reflexen van de baby wakker. Dit is een gezonde zaak! De schedel en de wervelkolom van de baby worden op deze wijze voorbereid op een leven en een ontwikkeling buiten de baarmoeder. Zowel rusten en slapen, contact, zintuigen, motoriek en spijsvertering, worden hierdoor gestimuleerd.
Dit is een oer-proces en verloopt nomaal gesproken vanzelf. Tenminste, als de bevalling zonder complicaties verloopt en de gang door het geboortekanaaal vlot verloopt.
Bestaat de perfecte bevalling?
Een bevalling gaat (in deze moderne tijden…..) bijna nooit helemaal vlekkeloos. Dit kan leiden tot bepaalde gevolgen, die in het bindweefsel zichtbaar en voelbaar zijn.
De druk die de reflexen wakker moet maken, gaat nu niet recht maar asymmetrisch inwerken. Ook kan het zijn dat er juist onvoldoende fysieke druk plaats vind, waardoor het lijfje van de baby zich buiten de baarmoeder niet goed kan “ontplooien”. Wat we zien is dat dit afdrukken, imprints geeft in het bindweefsel. Een lijst met klachten is het gevolg.
Wat zie ik als craniosacraal -therapeut?
- Het verhemelte heeft spanning
- Het bindweefsel van de schedel zit scheef
- De overgang nek-schedel “zit vast”
- De onderrug blijft in een gebogen houding
- De baby over-strekt zich
- De baby heeft een voorkeurshouding
- Het bekken staat scheef
- Enzovoort
Medisch gesproken is er vaak niets aan de hand. De baby heeft misschien een voorkeurshouding of spuugt veel, maar is gezond. Dat is alleen maar fijn, natuurlijk. Maar het betekent niet dat we niets kunnen doen.
Want baby`s huilen nooit zomaar.
Vaak zijn er maar enkele behandelingen nodig voor een groot verschil. De behandeling is pijnloos en veilig. Na behandeling gaat de ontwikkeling weer vanzelf.
Contactformulier
Luister hier naar de podcasts van:
Anna Verwaal
Craniopodcast
Literatuuronderzoek
Op dit moment doe ik uitgebreid literatuur onderzoek naar pre- en perinataal trauma. De afgelopen 30 jaar deed ik een schat aan ervaring op in het behandelen van baby`s met craniosacraal therapie. De fenomenen die ik tijdens mijn werk tegen kwam, ben ik aan het sorteren en beschrijven. Vandaag de dag hebben we herziene en meer gefundeerde verklaringsmodellen dan dat we 60 of 30 jaar geleden hadden.
Wat is pre- en perinatale trauma?
Wanneer een bevalling niet helemaal vlekkeloos verlopen is, kan dit in sommige gevallen fysieke en psychische gevolgen hebben voor moeder en kind. De imprints die ontstaan zijn tijdens de baring kunnen op termijn negatieve gevolgen hebben, wanneer zij onvoldoende onderkend worden. Het boek “Kwetsbaar begin, ervaringsverhalen over pre- en perinataal trauma” van S. Ebus, M Mol en S. Verhoeven licht dit onderwerp van aandacht in mijn praktijk nog eens toe.
Help! Ik heb een trauma!
Je leven is verdergegaan na een bepaalde, negatieve impactvolle gebeurtenis. Je hebt het achter je gelaten. Maar je lichaam lijkt daar nog niet van doordrongen.
Je hebt begrepen wat je is overkomen. Je hebt erover gepraat, erover nagedacht en je leven weer opgepakt. Van buitenaf lijkt het alsof je verder bent gegaan. En toch reageert je lichaam soms nog alsof het gevaar nog niet geweken is.
Je schrikt snel, staat voortdurend aan of vindt het moeilijk om echt tot rust te komen. Misschien ben je snel overprikkeld, voel je je gespannen of heb je lichamelijke klachten waarvoor je niet gemakkelijk een verklaring vindt. Of merk je dat je steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomt, ook al begrijp je inmiddels heel goed waar ze vandaan komen.
Je hoofd weet dat het voorbij is. Maar je lichaam reageert nog vanuit wat er toen is gebeurd.
En dat kan verwarrend zijn. Want waarom lukt het niet om het gewoon achter je te laten, terwijl je zo je best doet?
Misschien ligt het antwoord niet alleen in wat je denkt of voelt, maar ook in wat er in je lichaam en zenuwstelsel is blijven doorwerken.
Wat gebeurt er eigenlijk bij trauma?
We leven in een tijd waarin de wetenschap steeds meer inzicht krijgt in trauma en de invloed ervan op ons brein, ons zenuwstelsel en ons lichaam. Waar vroeger de mogelijkheden voor traumabehandeling beperkt waren, weten we nu dat herstel mogelijk is.
Bij een ingrijpende gebeurtenis schakelt ons lichaam over op overlevingsreacties. zonder dat we er wat over kunnen zeggen zullen we vechten, vluchten, verstijven of aanpassen om de situatie door te komen. Dit zijn natuurlijke, biologische reacties die ons helpen om met gevaar om te gaan. Deze reacties werken in een cyclus, die als deze goed doorlopen wordt, weer stoppen zodat je helemaal tot rust komt en volledig herstelt.
Soms lukt het ons na afloop niet om weer helemaal tot rust te komen. Het lichaam blijft ergens in de cyclus hangen waardoor de alertheid aanhoud. De spanning blijft aanwezig, of bepaalde reacties worden steeds opnieuw geactiveerd. Ook wanneer de situatie allang voorbij is, kan het zenuwstelsel blijven reageren alsof er nu nog gevaar dreigt.
Je kunt dus begrijpen dat je veilig bent, terwijl je lichaam dat nog niet zo ervaart.
Dat is geen onwil en geen tekortkoming. Het zijn reacties die ooit een functie hadden.
Herstel begint niet alleen in je hoofd
Praten over wat je hebt meegemaakt kan helpend zijn. Begrijpen waar bepaalde patronen vandaan komen eveneens. Maar soms is dat niet voldoende. Je kunt precies weten waar je klachten vandaan komen en toch merken dat er lichamelijk weinig verandert.
Dat komt doordat traumatische ervaringen niet alleen invloed kunnen hebben op onze gedachten en emoties, maar ook op onze lichamelijke reacties, ons gevoel van veiligheid en de hoeveelheid rek die we ervaren.
Daarom richt ik me in mijn behandelingen niet alleen op je verhaal, maar ook op wat er op dit moment in je lichaam gebeurt.
Met lichaamsgerichte en craniosacrale therapie onderzoeken we op een rustige, veilige manier waar spanning aanwezig is en hoe je lichaam daarop reageert. We volgen wat zich aandient, zonder iets te forceren. Er ontstaat ruimte om spanning te verminderen, je lichaamsbewustzijn te vergroten en je vermogen tot zelfregulatie te ondersteunen.
Niet door jezelf te dwingen om los te laten, maar door je lichaam de gelegenheid te geven andere ervaringen op te doen.
Je hoeft niet vast te blijven zitten in wat je is overkomen
De afgelopen decennia is onze kennis over trauma en herstel enorm gegroeid. We begrijpen steeds beter hoe ingrijpende ervaringen kunnen doorwerken en welke vormen van begeleiding kunnen helpen.
Herstel betekent niet dat je moet vergeten wat er is gebeurd of dat je het verleden ongedaan kunt maken. Het betekent dat wat je hebt meegemaakt steeds minder bepalend hoeft te zijn voor hoe je je vandaag voelt, hoe je lichaam reageert en hoe je in het leven staat.
Er kan weer ruimte ontstaan voor rust, veerkracht, verbinding en vertrouwen. Niet omdat je harder je best doet, maar omdat je leert herkennen wat je lichaam nodig heeft om tot rust te komen en zich weer veilig te kunnen voelen.
In alle rust oefenen met signalen die je een gevoel van veiligheid en weerbaarheid geven, staat hierbij centraal. Dat hoef je niet alléén te doen: er staat een heldere en praktische online leeromgeving voor je klaar met ondersteunende oefeningen en meditaties. Zo werk je ook tussen je behandelingen in aan je herstel en vooruitgang.
Je verleden kun je niet veranderen. Maar de manier waarop het vandaag de dag doorwerkt, kan wel veranderen.
Wil je onderzoeken wat lichaamsgerichte begeleiding voor jou kan betekenen? Je bent welkom om contact met me op te nemen.